|
|
บทความทางวิชาการ : ไข้หัดสุนัข
(Carnine Distemper) การติดต่อ : สุนัขสามารถติดโรคได้โดยสัมผัสกับสิ่งคัดหลั่งที่สุนัขป่วยแพร่ออกมา ในกรณีที่อยู่ใกล้ชิดกันสามารถติดต่อผ่านลมหายใจ อาการของโรค พบได้ภายหลังการติดเชื้อตั้งแต่ 4 - 9 วัน หรือระยะนานการฟักตัวที่นานที่สุดคือ 1 - 2 สัปดาห์ อาการและความรุนแรงของโรค :ก่อให้เกิดอาการ 3 ระบบ ได้แก่ ระบบทางเดินอาหาร ทำให้มีอาการท้องเสีย ระบบทางเดินหายใจ ทำให้เกิดการติดเชื้อที่ปอด ระบบผิวหนัง เกิดเป็นตุ่มหนอง โดยเฉพาะใต้ท้อง และระบบประสาท ทำให้มีอาการทางประสาท ชัก และถึงแก่ชีวิตในที่สุด การตรวจวินิจฉัยโรค : วิธีที่ง่ายและสะดวกรวดเร็วสามารถทำได้โดยการใช้ชุด Test kit ตรวจไวรัส ในปัจจุบันนับว่ามีความแม่นยำสูง และควรตรวจสถานะสุขภาพสัตว์อื่นๆประกอบการรักษา เช่น ตรวจนับเม็ดเลือด ถ่ายภาพรังสีวินิจฉัยที่ปอดร่วมด้วย การรักษาโรค :ไข้หัดสุนัขเป็นโรคที่เกิดจาก เชื้อไวรัส จึงไม่มียาที่รักษาโดยเฉพาะ กระบวนการรักษาจะทำการป้องกันโรคแทรกซ้อน เพิ่มภูมิต้านทานร่างกาย ให้สามารถสร้างภูมิคุ้มกันเพื่อสามารถต่อสู้กับเชื้อไวรัส ได้ พยากรณ์โรค : สัตว์ป่วยที่มีอาการทางประสาท
เมื่อพ้นจากระยะไวรัสในกระแสเลือดแล้ว มักจะมีอาการทางประสาทให้เห็นเป็นระยะ
เช่น อาการกล้ามเนื้อสั่นกระตุก เดินตัวเซ หรืออาจจะมีอาการชักได้ในบางราย เราจะสามารถป้องกันโรคได้อย่างไร : ควรจะทำการฉีดวัคซีนป้องกันโรคติดต่อทุกปี สุนัขสามารถเริ่มทำวัคซีน โดยอายุที่สามารถทำวัคซีนเริ่มที่อายุ 2 เดือน (โดยเฉพาะในพื้นที่ชุกโรคสามารถทำได้ตั้งแต่อายุเดือนครึ่ง) ไม่ควรพาลูกสุนัขไปในที่มีสัตว์เลี้ยงแออัด และควรทำการกักโรคนาน 1- 2 สัปดาห์ทุกครั้งที่มีการสุนัขใหม่เข้ามาในบ้าน  Picture 1: ชุดตรวจสอบไวรัสไข้หัดสุนัข
|
